Trauma

Trauma

Czym jest?

Jest Twoją reakcją na coś, co na dany moment było zbyt duże dla udźwignięcia dla Twojego układu nerwowego. Coś co mogło spowodować, ze zaburzyło się całe Twoje poczucie bezpieczeństwa. Coś co w Twoim odczuciu mogło doprowadzić do zagrożenia życia.

Na poziomie ciała traumą będzie każdy uraz – czyli dla tkanki bodziec był zbyt duży i doszło do złamania, skręcenia czy rany.

A na poziomie psychiki trauma to też rana. Coś co jest raną wewnątrz Ciebie. To dlatego, kiedy natkniesz się na bodziec, który przypomina Ci o traumie to możesz znowu czuć te emocje.

Kiedy masz ranę lub bliznę na ciele to też niekoniecznie chcesz, aby ktokolwiek ją dotykał. Czasami jest na niej niedoczulica, a czasami jest zbyt wrażliwa.

Stąd ruszanie tematu traumy nie zawsze jest proste. Ale jest potrzebne do wyzdrowienia. Tak, aby stał się dla Ciebie czymś neutralnym. Tak, abyś potrafił/a mówić o tym bez łez i wewnętrznego rozedrgania.

Podzieliłam to wyżej, ale pamiętajcie, że ciało i umysł to jedność i występuje wzajemne oddziaływanie. Stąd dla osoby, która coś sobie złamała idąc na śniegu traumą może być ponowne wyjście na spacer zimą. A osoba, która doświadczyła traumy na poziomie psychicznym jak najbardziej może odczuwać objawy psychosomatyczne w ciele. Bo wszystkim i tak zarządza układ nerwowy, który o tych wszystkich zdarzeniach pamięta!

Co może stać się traumą?

• przemoc psychiczna lub fizyczna – przez bliskich, w szkole, w pracy,
• wychowywanie się w towarzystwie osoby cierpiącej na zaburzenia lub choroby psychiczne,
• bycie świadkiem jakiegoś kataklizmu,
• bycie długi czas w sytuacji, w której nie możesz wyrażać siebie, w której nie ma przestrzeni na Twoje emocje,
• topienie się, uwięźnięcie gdzieś,
• molestowanie lub gwałt,
• bycie świadkiem wojny,
• utrata własnego zdrowia, informacja o chorobie,
• zgubienie się jako dziecko, porwanie,
• problemy okołoporodowe: wcześniactwo, leżenie w inkubatorze, przebywanie bez mamy, poród przez cesarskie cięcie – dla dziecka i dla mamy,
• śmierć lub odejście bliskiej osoby.

Na całe szczęście istnieją różne techniki pracy z traumą poprzez ciało. Chociażby kinezjologia czy terapia czaszkowo krzyżowa. A połączenie pracy z ciałem i psychoterapią daje bardzo fajne efekty i raz na zawsze można zrobić tam porządek. Jeśli oczywiście tego chcesz 🙂

W związku z tym, że trauma bezpośrednio wpływa na układ nerwowy to skutki tego odbijają się na wielu układach organizmu. Ma to wpływ chociażby na układ hormonalny czy odpornościowy. Stąd osoby, które odczuwają dużo stresu mogą częściej łapać przeziębienia czy chorować na choroby autoimmunologiczne – o tym będzie w innym poście.

Objawy straumatyzowania – nie dzieliłam ich już na etapy, ale część z nich może być chwile po samym traumatycznym wydarzeniu, a inne po wielu latach od traumy.

• nadmierne pobudzenie i ciagle skupianie uwagi na sobie,
• lęki o zdrowie swoje i bliskich, lęki o wszystko wokół,
• przesadzone reakcje emocjonalne czy odczuwanie na co dzień nadmiernego gniewu, irytacji, poczucia winy, wstydu, strachu, smutku czy lęku albo w drugą stronę stłumienie emocji
• wycofanie z kontaktów społecznych, poczucie odosobnienia,
• duża nerwowość czy płaczliwość,
• poczucie, że w zwykła „pierdoła” wywołuje u Ciebie odczucie paraliżu w ciele,
• powracające wspomnienia z przeszłości, ciągłe powracanie w rozmowach do jakiegoś wydarzenia,
• nadwrażliwość na bodźce czy poczucie przytłoczenia,
• ciągłe zmęczenie i brak energii czy narastające problemy zdrowotne,
• zaburzenia dysocjacyjne – dla przykładu to totalne wycięcie z pamięci traumatycznego wydarzenia czy odcięcie od świata zewnętrznego na jakiś czas,
• problemy ze snem – bezsenność, niespokojny sen, wybudzanie z lękiem, koszmary,
• problemy z koncentracją,
• autoagresja – robienie sobie krzywdy na różne sposoby – objadanie się czy głodzenie, cięcie, picie alkoholu, branie narkotyków, prowokowanie niebezpiecznych dla siebie sytuacji,
• nadmierna nieśmiałość.

Pięknego dnia!

Sandra